دل من هوای حوا رو کرده...مامان بیا...به جون خودت فکر نمی کردم سنگتم خودم ببندم...!بابا تو که می گفتی جون و ایمونتم...کجایی که یادت میره به من سر بزنی؟تو که اگه نیم ساعت دیر می کردم یه فصل گریه می کردی...حالا چرا پیشم نمیای...؟نمیای ٫ بیام؟.........!

درست همین سه هفته پیش هنوز مامان زنده بود...آخ مامان کجایی؟ یادش بخیر اون روز دادگاه داشتم وقتی برگشتم کلی براش از دادگاهم وراجی کردم ...ناهار بهش دادم ٫کنارش بودم...اون روز گولم زد ...از همه روزا سالم تر بود و من فکر میکردم که فردا پس فردا خوب می شه و ...ولی چه می دونستم واسه یه عمر تنهام میذاره...میگن خورشیدم دم دمای غروب بهترین رنگشو داره...مث مامان من توی اون سه شنبه اول خرداد ...حالم از هرچی سه شنبه است به هم می خوره ...پدرم سه شنبه سکته کرد ...برادرم سه شنبه رفت وحالا مامان هم ...امروز هم سه شنبه است . امروزم دادگاه داشتم با این تفاوت که حال جواب دادن به قاضی رو نداشتم...چون می دونستم وقتی میام خونه هیچکی نیس که براش پر حرفی کنم ...امروز عوض صحبت کردن با مامانم سنگ قبرشو تحویل گرفتم ...سه هفته پیش براش چیزایی رو که دوست داشت خریده بودم و حالا ...! جدا که روزگار غریبیه ...گذشت زمان حافظ که مردم لب جوی آب می نشستن و دلی دلی کنان گذر عمرو می دیدن ...حالا عمر چنان شپلق میزنه تو گوشت که رب و رب تو یاد کنی...مخلص کلام : وای مامان کجایی که دق کردم از تنهایی...!...

آخ ...مامان کجایی؟؟؟؟؟؟
دلم واست خیلی تنگ شده...
می بینی ...با اینکه راه دوره سعی می کنم هر روز بیام سر خاکت...می دونم تو هم به یاد منی...می دونم تو هم دلت واسم خیلی تنگ شده...دیگه خسته شدم ٫ دست چپم روز به روز بیشتر درد می گیره ومدام داره به قلبم فشار می یاد ...اگه بودی اصرار می کردی که مامان برو دکتر ...تو نباشی کی منو نگه میداره ...ولی حالا دیگه دکتر نمیرم چون تو نیستی که نگران تنهایی و بی کسی ات باشم . حالا دیگه با خیال راحت می تونم بگم : وایسا دنیا من می خوام پیاده شم...!

تا که بودیم ٫ نبودیم کسی
  کشت ما را غم بی هم نفسی
     تا که خفتیم همه بیدار شدند
         تا که مردیم همگی یار شدند
             قدر آن شیشه بدانید که هست
               نه در آن موقع که افتاد و شکست...