پروانه سوخت

شمع فرو ریخت

شب گذشت .....

ای وای من

که قصه دل ناتمام ماند !!!!...

یک ٫ دو ٫ سه.

....

هشت ٫ نه ٫ ده .

چقدر مهربانتر شده ای حالا که از هم ٫

بیست قدم دوریم !!!...

ما بیرون زمان ایستاده ایم

با دشنه تلخی در گرده هایمان

هیچ کس با هیچ کس سخن نمی گوید

که خاموشی به هزار زبان در سخن است ...

در مردگان خویش نظر می بندیم

با طرح خنده ایی

و نوبت خود را انتظار می کشیم

بی هیچ خنده ای ...!!!...

(الف-بامداد)